Omarm je imperfecties | Ideaal zelfbeeld

Begin augustus kwam in een opwelling deel twee van ‘Omarm je imperfecties’ online, een artikel waar ik opnieuw hele mooie en eerlijke berichtjes van jullie heb mogen ontvangen. Lief en hartverwarmend, ook kreeg ik berichtjes dat er naar een vervolg artikel uit werd gekeken in deze serie. Ik was niet van plan om er een reeks van te maken, wel borrelt het al langer om over imperfecties, schoonheidsidealen en make-up te schrijven en hoe de maatschappij veranderd. En dit lijkt mij een perfecte gelegenheid om er daadwerkelijk een reeks van te gaan maken. Vandaag wil ik het over make-up hebben en het ideale zelfbeeld. 

Eerder in deze reeks verschenen: Heb jij jezelf geaccepteerd zoals je bent en Omarm je imperfecties | Part II

Make-up

Make-up is al eeuwen oud en vind zijn oorsprong in het oude Egypte waar ze vooral werkte met henna, gele- en rode oker, kopersulfaat, grafiet, malachiet en andere puur natuurlijke producten vermengd met olie en/of water om de substantie aan te kunnen brengen op het gelaat (en soms ook andere lichaamsdelen).

Bekend is dat Griekse vrouwen kersensap op hun lippen smeerden, met de werking van een lippenstift. Ook in China wist men een vorm van make-up te gebruiken, de concubines van de keizer gebruikten krijt, kalk en cyanide om hun gezicht onnatuurlijk wit te kleuren.

makeup-artist-wallpaper-modelBron.

Make-up is uit vele dagelijkse routines van vrouwen niet meer weg te denken. We accentueren onze beste punten en proberen zo de aandacht af te leiden van punten die wij minder mooi vinden aan onszelf. Het laat je zelfverzekerder voelen en hierdoor krijgt je zelfvertrouwen automatisch een boost, je velen zullen het niet ontkennen, de complimenten die je dan krijgt kunnen heel erg fijn zijn. En oude wonden doen helen, wonden die vroeger op de basis of middelbare school misschien wel zijn aangebracht door het pesten. Maar hoe zit het als je onverwacht een keer eerder de deur uit moet, zal jij dan zonder make-up de deur uit durven stappen?

Mijn masker

blush 3Zelf gebruik ik make-up soms als een masker, ondanks dat ik onzichtbaar ziek ben, is mijn gezicht weldegelijk getekend op de slechte dagen. Zoals wallen, een vermoeidheidsmasker (een van de punten die M.E. zichtbaar maken), chronische huidaandoeningen en een droge onzuivere huid. Make-up geeft mijn gezicht kleur en laat mij even vergeten dat ik ziek ben. Mijn veilige masker, waar ik mij fijn bij voel, een masker wat ik tijdens mijn re-integratie traject weigerde af te zetten. Ik durf zeker zonder make-up de deur uit te gaan, maar ik vind het niet fijn (mits het zomers weer is). En die keren dat ik dan de deur uit ga (ik ben voor een groot gedeelte van de week huis gebonden) voel ik mij graag fijn en op mijn gemak, even niet de onzichtbaar chronisch zieke Linda.

Over dit masker schreef ik eind 2013 op Linda on a Mission.

Make-up & modellen

collage omarm je imperfectiesBron.

In films en op het toneel word make-up vaak gebruikt om een type na te maken, om karakteristieke punten goed en duidelijk naar voren te brengen om zo een personage tot leven te brengen. Een ideaalbeeld wat in tekenfilms en animaties ook al jaren terug komt. Zo worden modellen ook goed onderhanden genomen en zijn de eisen van een modellenbureau zo veranderd dat de meiden niet eens een natuurlijke schoonheid hoeven te hebben. Als ze er met make-up op maar mooi uitzien, dit in tegenstelling tot een ‘Miss’, zij moet het van haar natuurlijke schoonheid hebben.

Plastic fantastic

Vele meiden hebben in hun kinderjaren met poppen en Barbies gespeeld. Barbie is een duidelijk voorbeeld van ideale schoonheid die nooit nageleefd kan worden omdat een mens met een lichaam als Barbie niet zou kunnen leven. En dus photoshoppen de reclamebureaus en fotografen er tegenwoordig op los, hebben plussize modellen maatje 40. Terwijl Marilyn Monroe in haar tijd (50’s en 60’s) aanbeden werd met haar maatje 42. Het mag duidelijk zijn dat ideaalbeelden veranderen en mensen hier vreemde gewoontes en hobby’s aan over kunnen houden.

barbieBron.

Op deze foto zie je Valeria Lukyanova een Real life levende Barbies. 

barbie en kenBron.

Real life Ken justin jedlica & Valeria Lukyanova.

En hiermee wil ik een intro neerzetten voor het komende filmpje. Het is een lange film, je hoeft hem niet af te kijken maar ik wil je wel vragen om even een glimp op te vangen van de beide meiden en de man (Justin) in de video hier onder. Is het leven dat zij leiden écht afgeleid van hun eigen idealen of zijn ze vatbaar voor de onmogelijke modetrends en heeft de maatschappij in al haar glans en glorie deze mensen gekneed?

De vraag die bij mij als eerste omhoog komt nadat de verbazing is weggeebt is; hebben deze drie jong mensen deze ingrepen nodig? Waarom vinden zij zichzelf niet mooi genoeg zonder het masker van make-up, de poppen kleding en in Justin’s geval, al die 125 operaties wel nodig? En wat heeft hem zo onzeker over zichzelf gemaakt? Dat ik mij afvraag of sessies bij een psycholoog niet alleen goedkoper waren, maar ook meer baat hadden gehad om die eeuwige onrust ‘dat ze niet goed genoeg zijn’ weg zal nemen?

Van huis uit meegekregen

toddlers1Bron.

Sommige kinderen worden door hun ouders al op een hele jonge leeftijd met een iets wat ‘verknipte’ manier gedwongen om hun ‘natuurlijke schoonheid’ te kijken. Kinderen die horen te spelen zijn dagen lang aan het oefenen om mee te mogen en kunnen doen aan de jongere versie van de miss verkiezingen. Waardoor ze op een hele jonge leeftijd al worden geconfronteerd met hard jury commentaar, over enthousiaste ouders en een vervormd zelfbeeld. Dat het voor deze jonge toddlers with tiaras niet alleen maar leuk is laat dit korte filmpje duidelijk zien. Om maar te zwijgen over leeftijden, gepaste kleding, nepwimpers, zelfbruiners, pruiken en hairextensions op zeer jonge leeftijd.. Ik vraag mij echt af wat er van deze kinderen terecht moet komen als ze volwassen zijn en hun eigen geld moeten gaan verdienen.

Een leven vol littekens

Katie PiperBron

Dat er meer is dan alleen maar schoonheid aan de buitenkant, maken slachtoffers van zinloos geweld duidelijk. Zo kennen jullie Katie Piper misschien wel, een jong Brits model wat aan de startblokken van haar tv-carriere stond toen ze op straat door een wild vreemde man zuur in haar gezicht gegooid kreeg. Een gozer ingehuurd door haar jaloerse ex, hij kon niet leven met de gedachte dat zijn mooie meisje van een ander zal zijn. Daar begon haar jaren lange revalidatie van haar huid, gezicht, haar en vooral de angst waar zij 24/7 mee leefde.

Let op, de volgende beelden zijn schokkend, mocht je jong zijn of hier niet tegen kunnen, kies er dan niet voor om de video te bekijken. 

Het gezegde dat schoonheid van binnen zit geeft dit artikel een hele andere lading, een aantal van de voorbijgekomen foto’s en video’s gaan voornamelijk om een innerlijke honger naar schoonheid die vooral gevoed word door media, een verknipt zelfbeeld en waarschijnlijk een heel eenzaam en leeg bestaan zonder alle poespas. Mensen die zichzelf dus lang niet hebben geaccepteerd zoals ze zijn. Katie Piper kan wat dat betreft een voorbeeld zijn voor velen, ze was voorheen vooral bezig met haar eigen uiterlijke schoonheid. Terwijl ze zich nu met haar Katie Piper foundation zich inzet voor mensen die leven met brandwonden en littekens, zodat zij de dure behandelingen kunnen krijgen die zij langere tijd heeft ondergaan, en tegelijkertijd werkt aan hun innerlijk.

PreviewFile.jpg.ashxBron.

En zo zijn er nog vele inspirerende vrouwen die door een ongeluk of zinloos geweld hun gezicht zijn verloren, van schietwonden tot complete gezichtsdonaties, alles is mogelijk tegenwoordig. En voor mensen als Chrissy Steltz ben ik dankbaar dat de techniek tegenwoordig al ver ontwikkeld is. Waar mensen uit het eerste filmpje recht tegenover staat.

Uiteraard moet iedereen doen waar hij of zij zich goed bij voelt. Ik wil niemand pijn doen in en met dit artikel, ik probeer alleen uiterste tegenover elkaar te zetten om zo te laten zien waar schoonheidsidealen kunnen liggen en waar zij onderling kunnen verschillen. Gekneed door de dagelijkse media, of komt het door de welvaart dat mensen ‘ineens’ meer kunnen sleutelen aan hun lichaam? Bijzondere verhalen zijn het zeker, en deze wilde ik graag met jullie delen.

Welk onderwerp zouden jullie in een volgend artikel terug willen zien?
Enkele ideeën van mij zijn perfectionisme, misschien wat culturen verschillen? Please let me know!

Ben jij tevreden over jou uiterlijk?
En hoever zal jij gaan om jou ideaalbeeld te voldoen?

liefslinda2Bloglovin' button

Share:

9 Reacties

  1. 25 mei 2015 / 20:51

    Wenkbrauwen mooi in vorm in een bijpassende kleur. Ogen die schitteren, een huid die egaal is en lippen die glanzen. Je kunt meer uit je make-up halen….

  2. 4 september 2014 / 21:49

    Wat een supermooi artikel Linda! Ik ben het helemaal met je eens, omarm je imperfecties. Zelf heb ik geen moeite om zonder make-up naar buiten te gaan, maar natuurlijk ben ik ook wel eens onzeker over mijn imperfecties. Ik zou het leuk vinden om in een volgend deel de verschillen in culturen te zien. Zo weet ik dat ze het in Colombia heel mooi vinden als je als vrouw lichte huidskleur en haarkleur hebt, stijl haar hebt en blauwe ogen (ohja en dikke billen;-)) terwijl wij hier in Nederland alles eraan doen om die haren in de krul te krijgen en een kleurtje op te doen. Jessica Simpson heeft een aantal jaar geleden een hele mooie documentaire gemaakt over de schoonheden van verschillende culturen, ik weet alleen niet meer hoe die documentaire heette. In ieder geval erg mooi artikel!

  3. 4 september 2014 / 20:01

    Als je uiterlijk het enige is waarmee je jezelf identificeert en onderscheidt van andere mensen en je hele zelfbeeld aan dat uiterlijk hangt, dan ben je ook totaal afhankelijk van dat uiterlijk. En dan begrijp ik die 125 operaties. Maar ik ben het met je eens, het is veel beter om te leren dat je veel meer bent dan alleen je uiterlijk. Hoe mooi je ook mag zijn en hoe prima het ook is om aandacht aan je uiterlijk te besteden, je bent niet alleen je buitenkantje.

  4. 4 september 2014 / 15:55

    Ik stond perplex bij het filmpje over met name Justin. Mijn imperfecties.. Ik ben 44kg afgevallen, vanwege gezondheidsklachten en nu zit ik met veloverschot. Ach, laat het maar hangen denk ik dan. Het doet me denken aan de tijd hoe ik was en hoe ik vooral nooit meer wil zijn.
    Wat heb je het mooi geschreven! Ik vind het verschrikkelijk hoe moeders zulke invloeden hebben op kindjes (Toddler’s & Tiara’s). Aan de andere kant vind ik het ook wel mooi hoe de moeder van Venus haar steunt in haar Living Doll ding.

  5. 4 september 2014 / 14:42

    Ik vind het een onderwerp, waarvan ik sommige aspecten wel goed kan begrijpen, zoals de dames die op de een of andere manier iets naars is overkomen…dat begrijp ik helemaal dat men daar iets aan probeert te herstellen en ik vind ook dat men in het medisch cirquit echt alles moet doen om het dragelijker te maken voor deze heren en dames…maar dames en heren die zo ver gaan als levende barbies of nep ken…sorry dat zal ik denk ik nooit begrijpen…die moeten echt een heel ander soort dokter bezoeken….
    Maar ook met medici die hierin meegaan en dit soort dingen uitvoeren, ook daar moet men eens een stevig babbeltje mee maken. Ook dit vind ik behoorlijk ziek makend en dat kan nooit de bedoeling zijn het beroep chirurg.

    Tja, zelf heb ik oa. een oogziekte waardoor ik ( soms) extreme wallen en uitpuilende ogen kan hebben…is niet leuk, en ik word er best wel eens op aangesproken maar een cosmetische operatie is wel mogelijk, alleen een van de complicaties kan zijn, ….slechtziend of blindheid…ja wat heb ik dan aan goeduitziende ogen, als ik haast niets zie?..niet zo veel, dacht ik….Echt ieder mens heeft imperfecties en ik vind dat men op het gebied van cosmetische chirurgie soms echt te ver gaat en doorschiet…goed artikel…heb het met veel interesse gelezen

  6. 4 september 2014 / 09:10

    Ik heb altijd geloofd dat je niet aan jezelf moet gaan klote. Tuurlijk sommige dingen zijn uitzonderingen als een man bijvoorbeeld zo graag een vrouw wil zijn en dat hij als hij het niet doet Zelfmoord pleegt denk ik ik begrijp het nog. Beter dat dan de dood. Of als je te zware borsten hebt je ze laat verkleinen zodat je minder last heb van je rug. Of geen gezicht meer heb en je aan jezelf laat sleutelen. Allemaal begrijpelijk, alleen is het zo jammer dat dit meestal voorkomt uit een onzekerheid die niet gegrond is en de omgeving daar in meegaat. En als het er nou altijd beter op Werd oke maar een goed verschrikkelijk voorbeeld is die Barbie. Ik zie ook de Nederlandse barbie op een vreselijke manier veranderen. Ze is zo een mooie meid maar het heeft wel met onzerheid te maken. Zou zo fijn zijn als mensen hier wat meer over gingen nadenken! En ook de omgeving

  7. 4 september 2014 / 08:05

    Mooi geschreven, Linda. Ik vind het goed om dit soort dingen te bespreken. Zoals je misschien weet vecht ik al jaren tegen een eetstoornis en ondanks dat dat niets (meer) met mijn gewicht en uiterlijk te maken heeft, het heeft wel met mijn zelfbeeld te maken. Hoe het precies werkt weet ik niet, maar ik denk dat de huidige maatschappij wel degelijk een invloed heeft op het beeld wat mensen van zichzelf hebben. Juist doordat het ideaalbeeld wat geschapen wordt helemaal niet haalbaar is. Ondanks dat we dat weten moet je verdomd sterk in je schoenen staan om overeind te blijven. Mij lukt het nog niet op dit moment, maar ik werk er hard aan. Dit soort artikelen geven mij dan ook weer heel erg veel steun, dus dank je wel, meid.

    Ik vind het allebei interessante onderwerpen, zowel perfectionisme als verschillende culturen.

  8. 4 september 2014 / 07:57

    Dit is dus echt een goed artikel! Ik ben blij met wie ik ben op sommige dagen na…maar als ik dat kindje zie die als Miss helemaal word opgetut…zij weet gewoon niet beter. En die drie mensen met al die ingrepen enzovoort…tsja hun worden daar denk ik gelukkig…gelukkiger van? x

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees vorig bericht:
Travel Notebook | Tirol Oostenrijk

Velen zullen aan witte bergtoppen en skipassen denken wanneer het woord Oostenrijk valt in een gesprek. De kroegjes, shotjes en...

Sluiten