De keerzijde van perfectionisme 

Herken jij het dat je altijd extra aandacht aan dingen besteed en extra energie erin steekt om de puntjes op de ‘i’ te zetten? Omdat het zonder niet af of goed genoeg is? Werd er vroeger al aan jou gevraagd of jou ouders je dwongen extra goed te presteren op school? Terwijl deze drang altijd uit jezelf is gekomen? Ben je hierdoor misschien wel bang om fouten te maken en/of te falen? Werk je op basis van je gevoel en kan jij niet rusten tot iets in jou ogen perfect is? Dan kunnen wij elkaar de hand schudden en is dit artikel voor jou.

 

De keerzijde van perfectionisme

 

Toen ik jong was heb ik mijn perfectionisme nooit als iets negatiefs gezien. Ik vond het vooral fijn om uit vele dingen het maximale te halen, ondanks dat mij dit veel meer tijd kostte dan menig ander. Pas later, tijdens mijn periode in de brugklas merkte ik dat ik weinig vrije tijd meer over hield naast mijn schoolwerk. Ik besloot in goed overleg met mijn ouders (waar ik ze tot de dag van vandaag nog altijd dankbaar voor ben) geheel tegen het advies van school in een niveau terug te stappen en praktijk vakken erbij te gaan doen. Van alleen maar met je neus in de boeken zitten word je niet vrolijk als je daarnaast ook nog eens een echte ‘doener’ ben.

Pas later, tijdens mijn studie waarin ik werken op de vloer combineerde met een studie leerde ik al snel dat perfectionisme zowel een verrijking als een valkuil kan zijn. Mijn teamleidster was ook een perfectionist en zij is hierin een goede leermeester geweest. Nog niet eerder had zij meegemaakt dat iemand een eerste complete versie van een persoonlijk verslag -van een bewoner op de woonvoorzieningen voor gehandicapten- zo juist en uitgebreid had ingeleverd. Het was voor mij niet iets om trots op te zijn, ik wilde simpelweg zo zorgvuldig mogelijk aan de slag gaan. Dat dit mij ook veel meer tijd koste maakte mij niet uit, tijd die ik van mijn vrije uurtjes snoepte om maar een, voor mijn gevoel, zo goed mogelijk verslag in te leveren.

En dat is nou juist waar het hem bij mij in zit, dat alles goed moet voelen. Wanneer het niet goed voelt moet het bijgeschaafd of veranderd worden, net zolang tot het klopt. Deels heeft het ook vast met mijn angst om te falen te maken, maar dit was vooral bij dingen die beoordeeld moesten worden. Beoordelingen sloeg ik dan ook het liefste over, zo ziek en misselijk werd ik ervan.

Ik denk dat iedere perfectionist wel anders te werk zal gaan. De een wilt een perfecte inrichting, of is super geordend en opgeruimd, de ander is een genie met cijfers terwijl zijn of haar een puinhoop is, de ander wordt een chefkok of het word het einde van je carrière, net als bij mij. Door mijn perfectionisme ben ik dwars door al mijn lichamelijke grenzen heen gegaan. Terwijl mijn lichaam langzaam aan ziek aan het worden was moest ik van mijzelf de zelfde kwaliteit op hetzelfde tempo blijven leveren. Waardoor ik, achteraf gezien, misschien mijn ziekte proces wel versneld heb. Maar je bent een perfectionist in hart en nieren en zeker wanneer je alles op gevoel doet, puur voor jezelf, is er geen ontkomen aan. Je maakt je lichaam letterlijk kapot. Zo zag ik het toen niet hoor, zeker niet, ik moest mij vooral niet aanstellen en doorgaan. De wijze les van mijn oude teamleidster heeft hierna nog vaak door mijn hoofd gespookt. Ze had verdomme nog gelijk ook.

 

SS16 Primark Spring summer zomer lente collectie collection budget preview fashion oona amsterdam

 

Wanneer ik volledig in contact stond met mijn gevoel, leerde ik lichamelijke signalen negeren. Op de een of andere manier drongen zij niet tot mij door, terwijl ik ze natuurlijk wel voelde. En goed ook. Met Mindfulness heb ik geleerd weer in contact te staan met mijn lichaam en leerden mijn hoofd en lichaam weer communiceren met, en luisteren naar elkaar. En wanneer het beter gaat, je raad het misschien al, komt ook het perfectionisme weer verder naar boven drijven. Ik kan er niets aan doen.

Perfectionisme kan niet alleen nadelig zijn voor jezelf, het is immers je eigen tijd en energie die je erin steekt. Maar zeker ook voor een werkgever en je omgeving. Je steekt nu eenmaal wat meer tijd in bepaalde dingen, waardoor de prestaties die je levert vaak wel beter zijn, maar een werkgever wenst ook een bepaald werktempo. Tijd is immers geld. En misschien brengt het gevoel van ontevredenheid wel een slecht humeur met zich mee.

Regelmatig overvalt het mij dat ik foto’s blijf maken tot ‘de’ foto erbij zit. Zijn ze niet 100% naar mijn tevredenheid, dan plaats ik ze simpelweg ook niet. Of het nou voor mijn blog is of voor Instagram. Dat ene vlekje of haartje moet weg en het perspectief moet ook écht kloppen.

Voor mijzelf beginnen is zowel lichamelijk gezien, als voor de perfectionist in mijzelf de beste keuze geweest die ik de laatste jaren heb kunnen maken. Ik werk misschien wat langer door aan artikelen, doe er misschien langer over om een mooie foto te maken, maar dat is mijn tijd waar niemand over zal oordelen. Heerlijk vind ik dat. Met mijn vriend op de loer om in de gaten te houden dat ik er niet in door sla, en niet iedere avond (net als nu) om middernacht nog de puntjes op de ‘i’ aan het zetten ben voor een artikel. En voor wie ik het allemaal doe zul jij je misschien afvragen? Eigenlijk puur voor mijzelf. Dat er lezers op mijn site komen vind ik leuk, misschien wel meer dan dat, zeker omdat je dan waardering krijgt voor je werk. Maar of het er dan 10 of 100 zijn, dat maakt voor mij niet zo zeer uit. Zolang ik zelf tevreden ben over een artikel, doet dit mijn humeur meer dan goed. Dat kan ik het afsluiten en dan is het goed zo.

 

SS16 Primark Spring summer zomer lente collectie collection budget preview fashion oona amsterdam

 

Het is niet altijd makkelijk om een perfectionist te hebben die in jou schuilt, naast dat het veel mooien dingen voort brengt (en we gaan er even van uit dat hard en langwerken  loont) lever je ook veel in. Maar zolang de balans goed is, is dat helemaal niet zo erg.

En wat ik nou eigenlijk wil zeggen met dit artikel zul jij je misschien afvragen? Naast dat het een aardig stuk zelfreflectie is, hoop ik dat jij er misschien wel een punt van herkenning uit hebt kunnen halen. Dat je niet de enige bent die zichzelf weleens ‘in de nesten werkt’ omdat jou gevoel, dat stemmetje in je onderbuik, jou aangeven dat je dat móét doen. Dat je net dat ene extra stapje móét zetten. Net als dat perfectionisme niet altijd in de details schuilt (er zullen vast spelfouten in dit artikel zitten, en hoe rot ik dat ook vind, dat kan ik dan weer niet van wakker liggen) maar juist in je gevoel. En wat ik zelf graag mee wil geven vandaag, is een boodschap, om het woord te verspreiden en het gewoon eens open op tafel te leggen. Om de wereld te laten zien dat het oké is dat het leven van een perfectionist niet perfect is.

 

Veel liefs van een imperfecte perfectionist.

 

liefslinda2Bloglovin-button

 

Delen:

19 Reacties

  1. 9 februari 2016 / 19:56

    Wat een mooi artikel heb je weer geschreven Linda. Ik was altijd heel perfectionistisch, maar sinds een paar jaar heb ik een beetje een gevoel van “goed is ook goed genoeg”. Het kost me teveel energie en tijd om alles perfect te hebben, als het goed is en ik ben er tevreden mee, ook al is het niet perfect, dan geeft me dat veel meer voldoening en vooral heel veel meer rust. Hoe dat gekomen is, weet ik niet, waarschijnlijk is het erin geslopen op één of andere manier.

  2. 9 februari 2016 / 02:11

    Een aantal dingen die je schrijft zijn absoluut herkenbaar, zoals bijvoorbeeld het belang van in contact staan met je gevoel zodat je niet over je eigen grenzen gaat. Daar voeg ik aan toe dat het voor mij echt heerlijk is om mijn perfectionisme af en toe los te laten. Soms zeg ik echt tegen mezelf “just do it”, op momenten dat ik bijv. twijfel of iets wel goed genoeg is. Vallen en opstaan geeft zo’n vrij gevoel!

  3. 8 februari 2016 / 22:22

    Ik weet niet of het onder perfectionisme valt, maar ik ben gewoon nooit tevreden. Hoe goed of slecht ik het ook doe. En dat is teleurstellend en lastig, dat lijkt me een flinke keerzijde van perfectionisme.

  4. 8 februari 2016 / 20:53

    Ik kan mijzelf flink in de nesten werken door mijn drang om altijd maar perfect te zijn. Vooral toen ik een stap terug ben gaan doen qua niveau. Als ik een belangrijk project lastig vind, doe ik het liever helemaal niet, dan dat ik fouten maak. Ook met cijfers wordt dat steeds erger. Haal ik een 8,9 voor een vak waar ik ontzettend veel moeite mee heb, ben ik nog niet blij. Zelfs als ik wel een 10 haal vind ik dat ik het op de één of andere manier toch wel beter had kunnen doen. Zo stom! Mijn leerdoel op stage was dan ook dat ik moest leren dat ik fouten mocht maken haha. Ik heb het gevoel dat het alleen maar erger wordt bij mij en hoop dat ik snel kan leren om dingen meer los te laten. Ik vind het goed dat je dit bespreekbaar maakt!

  5. 8 februari 2016 / 20:05

    Ik ben niet echt perfectionistisch en in sommige dingen weer wel , maar geen idee of ik het dan wel echt ben.

    • Linda
      Auteur
      8 februari 2016 / 20:26

      Als dat zo was dan had je dat denk ik wel van jezelf geweten 🙂 En vaak is goed ook gewoon goed genoeg 😉

  6. 8 februari 2016 / 15:54

    Ik herken mezelf er wel een beetje in. Ik ben soms met bepaalde dingen veeel te lang bezig terwijl het veel sneller had gekund. Ach, ieder voordeel heeft z’n nadeel!

  7. 8 februari 2016 / 12:09

    Een beetje perfectionistisch vind ik wel een mooie eigenschap maar je moet niet overdrijven.. Al heb ik het met bepaalde dingen ook wel en met andere dingen minder, ik zou dat soms wel meer willen hebben!

    • Linda
      Auteur
      8 februari 2016 / 20:28

      Maar dat is lang niet altijd een eigen keuze, het zit in je. En als iemand dat overdreven vind wilt niet zeggen dat de ander daar ook echt voor gekozen heeft. Het is een fijne stok achter de deur, maar de grens is soms moeilijk te herkennen wanneer je ergens middenin zit. 🙂

  8. 8 februari 2016 / 11:13

    Wat een mooi stukje. Zeer herkenbaar ook. Ik ben mede door mijn perfectionisme in een burnout beland. Het opklimmen daaruit is enorm moeilijk…. Voor mij zijn er echt wel ontzettend veel valkuilen aan de perfectionist die diepgeworteld zit in mij.

    • Linda
      Auteur
      8 februari 2016 / 20:30

      Hi Bibiane, wat heftig zeg. Ik herken het ook heel erg wat je zegt. Ik hoop dat de nare periode van jou burn-out jou helpt bij het opklimmen en het werken aan jou valkuilen. Maar het is zo lastig, zeker omdat je het alleen maar goed wilt doen, en zo goed mogelijk. Ik hoop echt dat je er sterker uit kunt komen!

  9. 8 februari 2016 / 09:36

    Super mooi en sterk geschreven artikel weer Linda! En heel erg herkenbaar. Ik heb ook heel erg last van perfectionisme. Net als jou bij het maken van foto’s. Ik heb ook eens gehad dat ik een uur had gedaan over het maken van foto’s en vervolgens vond dat er niks moois tussen zat en ze dus maar weer in de virtuele prullenmand gooide. Ik heb wel met mezelf afgesproken dat ik hierin nu wat minder streng moet zijn. Over de foto’s van mijn artikel van gister was ik ook totaal niet tevreden maar toch besloten ze online te plaatsen, enigszins met tegenzin, maar voelde toch als een soort van overwinning haha. Maar ook in ons huis speels de perfectionisme regelmatig op, ik kan bijvoorbeeld niet tegen als een stoel scheef staat o.i.d. en alles moet spik en span zijn. Soms zo frustrerend haha.

    • Linda
      Auteur
      8 februari 2016 / 20:31

      Dank je wel Svenja! Het perfectionisme in huis herken ik ook heel erg goed, zeker als ik net alles opgeruimd en schoongemaakt heb kan ik het soms lastig loslaten dat er ook geleefd mag worden in huis. Maar aan de andere kant geeft het ook zoveel meer rust als alles strak en opgeruimd is. Dat zal wel een eeuwige strijd blijven denk ik met een man in huis! haha

  10. 8 februari 2016 / 09:28

    Wat een mooi artikel! Ik ben ook perfectionistisch en dat heeft zo zijn voordelen. Maar het heeft zeker ook zijn nadelen, want het is bij mij nooit goed eigenlijk!

    • Linda
      Auteur
      8 februari 2016 / 20:32

      Lastig is dat hé, dat het nooit goed genoeg is voor je gevoel. En dat gevoel van ontevredenheid is zo naar. Hopelijk word het bij jou ook langzaam minder 🙂 Je artikelen zien er altijd tip top uit trouwens!

  11. John
    8 februari 2016 / 08:35

    Wat een goede (open) blog weer Linda.
    Ja, dat perfectionisme herken ik maar al te goed.
    Dank voor het voorhouden van de spiegel.

  12. 8 februari 2016 / 07:14

    Herkenbaar artikel. Toch weet ik gedurende de jaren mijn perfectionisme regelmatig los te laten. Dat zorgt wel voor rust kan ik je zeggen haha!

    • Linda
      Auteur
      8 februari 2016 / 20:33

      Dat vind ik heel knap Femke, en wat fijn om te horen. Ik denk dat het ook wel met ouder worden te maken heeft en hoe je in het leven staat. Bij mijn blog probeer ik altijd bepaalde standaarden te gebruiken, en dat helpt ook enorm 🙂

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees vorig bericht:
lifestyle by linda blogger history of whoo benefit hoola bronzer nieuw her fashion box
De puntjes op de ‘i’

De puntjes staan op de 'i' en dat betekent dat ik nu na het schuren, verven, shoppen en afwerken prins(es)...

Sluiten