Portugal door mijn ogen: waarom de Azoren me blijven roepen

São Miguel, januari 2026

Er zijn plekken die je in je hart meeneemt, nog lang nadat je er bent geweest. Voor mij zijn dat de Azoren. São Miguel, met zijn groene heuvels, mistige kraters en ruige kustlijnen, voelde als een wereld die tegelijk vertrouwd én vol avontuur was. Een plek waar je vanzelf vertraagt en echt aanwezig bent.

 

— Portugal door mijn ogen —

waarom de Azoren me blijven roepen

 

 

Tijdens onze zomervakantie op São Miguel maakte ik wandelingen die nog steeds in mijn hoofd blijven rondzingen. Groene heuvels die zacht gooien, steile kliffen die dramatisch in de oceaan verdwijnen, mist die langzaam over kraters trekt. Elke stap voelde als een uitnodiging om stil te staan, diep adem te halen en gewoon te zijn. Mijn hoofd werd vanzelf rustiger, en ik kon echt aanwezig zijn, zoals dat op vakantie zo zeldzaam voelt.

En dan het eten… zo puur, vers en liefdevol bereid. Van vers fruit tot lokale groenten, alles smaakte naar de plek zelf: krachtig, eenvoudig en onvergetelijk. Ik genoot van de kleine momenten aan tafel, van samen eten en van het observeren van de lokale gewoonten. Het voelde alsof de keuken je zachtjes uitnodigt om te vertragen, net zoals de natuur dat doet.

 

 

De natuur op de Azoren is wild en ongetemd. Ruige kusten die tegen de zee beuken, watervallen die uit de heuvels storten, kratermeren zo blauw dat je ogen het bijna niet geloven. Elk hoekje lijkt iets te willen vertellen, iets te laten voelen. En ik kon het niet laten om stil te staan, te kijken en te creëren. Het vastleggen van een reis zorgt ervoor dat ik de reis hierna nog vele malen herbeleeft.

 

 

São Miguel was slechts het begin. Terwijl ik over het eiland liep, wist ik dat ik terug wil. Niet alleen naar deze vulkanische wonderen, maar ook naar de andere eilanden op mijn wensenlijst: Madeira, Faial, Terceira en uiteindelijk ook het vaste land van Portugal. Het idee dat er nog zoveel plekken zijn om te ontdekken maakt mijn hart zacht en nieuwsgierig tegelijk.

 

 

Elke keer als ik de foto’s van São Miguel terugkijk, voel ik de frisse zeelucht, hoor ik het geruis van de golven en proef ik de rust die me daar overviel. De Azoren hebben me iets waardevols gegeven: aandacht voor kleine momenten, verwondering over de natuur en een herinnering dat sommige plekken je altijd blijven roepen. Op een manier die je diep raakt, zonder dat je het altijd doorhebt.

 

 

De reis naar de Azoren leerde me dat sommige plekken je niet loslaten en dat het verlangen om terug te keren deel van de schoonheid is.

Heb jij ook een mooie herinnering aan je zomervakantie?

 

Dit artikel bevat een samenwerking. Lees mijn disclaimer.